Оньһон үгэнүүд

«Үри түлбэрёорөө сагаан, өөхэн зузаагаараа сагаан» (ши ямараар хүндэ ханданабши, тиимээр шамда хүн хандаха гэһэн удхатай).

Хүхэ тэнгэриин хара барагдаха, хүн амитанай хара барагдахагүй.

Үндэр хадын үбэр хара, үншэн хүнэй эльгэн хара, үгытэй хүнэй хото хара.

Үтэлһэн мориной урал хара, үмхи хуһанай гол хара, өөнтэг хүнэй һанаан хара, өөдэгүй эрын хэрэг хара.

Тоһотойһоо тогоон хара, бэлигтэйһээ бэрхэ хара, амтатайһаа архи хара

Жабартай тэнгэриин хаяа улаан,

Жалгада хэбтэһэн үнэгэн улаан,

Жаргалтай хатанай хасар улаан,

Жаран сайдай залаа улаан».

«Носожо байһан гал улаан,

Жалгада байһан шэнэһэн улаан,

Жабарта байһан таряан улаан,

Ургажа байһан наран улаан

«Гурбан эрдэни гэжэ юун бэ? Холо газарые гаталха морин эрдэни, хари уласые ураг эльгэн болгоохо үхин эрдэни, хуурай газарые үтэгжүүлхэ хонин эрдэни».

«Гурбан бардам гэжэ юун бэ? Мүнгэтэй хүн омог бардам, хүсэтэй хүн дунда бардам, эрдэмтэй хүн эрхим бардам».

«Гурбан муухай гэжэ юун бэ? Хурьган малгайда шэгэбшэ муухай, хооһон эмээлдэ хударга муухай, хулһан ташуурта зангяа муухай».

“Гурбан бог: Муухай yбhэн hууриин бог, муухай hамган гэрэй бог, муухай тyгсэг ойн бог”.

“Гурбан бэрхэ: Yндэр уулын дабаа дабахада бэрхэ, уhа мyрэн гаталхада бэрхэ, олон зоной урда ябахада бэрхэ”.

“Адаг муу арба хубилха,

Алаг шаазгай хори шаханаха” гэжэ олон зантай, тамирлиг хүниие шоо үзэнэ.

“Арбан шүдэёо хам зуугаад” гэхэдээ, бэеэ баряад байнги байдал зураглана.

“Арбан жэлдэ абаахайн мүрөөр,

Хорин жэлдэ хорхойн мүрөөр”

Оньһон үгэнүүд

Үглөө эдихэ өөхэнһөө

Мүнөө эдихэ уушхан дээрэ.

Үльтиртэрөө шүлэ гарахагүй

Үбгэртэрөө ухаа орохогүй

Базаарта байһан бараан һайхан

Баабайндаа байһан басаган һайхан.

Басаган хүн – шэмхээр

Хүбүүн хүн – тэбэреэр

Архи уухада, амаралта олон

Ажал хэхэдэ, хүдэлмэри олон.

Хүгшэрхын далай хүнгэн байһай,

Үтэлһэн наһан үргэмжэтэй байһай.

Үндэр наһатай болоходо

Үетэн нүхэд һанагдаха

Үбгэн, хүгшэн болоходош

Үндыһэн тоонто һанагдаха.

Хобуушан хэрүүл асардаг

Шогуушан энеэдэ асардаг.

“Һайн хүнэй һанаан сэбэр

Һаруул тэнгэриин үнгэ сэбэр

Тэнэг хүн тэнгэриһээ аха

Олиг хүн огторгойһоо аха

Шархи гутал эзэдээ олодог

Шалбааг уһан хонхороо олодог.

Тэжээһэн буруун тэргэ эбдэхэ,

Эрхэ хүбүүн эмээл эбдэхэ.

Муу эрэ нуранги

Муу эдеэн нуранги

Алдуу гаргаагүй хүн түрөөгүй

Адуулганда бэлшээгүй мал үлөөгүй” (Сэбэгжаб Найданов).

Согһоо түймэр

Сухалһаа хэрүүл

Морин булгидаг

Хүн хардадаг

Социальна сетьнүүд соо хубаалдаха

Опубликовать в Google Buzz
Опубликовать в Google Plus
Опубликовать в LiveJournal
Опубликовать в Мой Мир
Опубликовать в Одноклассники

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>